کارشناس مرکز همکاریهای علمی بینالمللی وزارت علوم گفت: بازگرداندن خط فارسی به فضای علمی تاجیکستان فراتر از یک اقدام فرهنگی است و میتواند مرجعیت علمی ایران را به سطح منطقهای ارتقا دهد.
یادداشت مهمان؛ مجتبی حاجیجعفری، کارشناس مرکز همکاریهای علمی بینالمللی وزارت علوم و عضو انجمن ایرانی تاریخ اجتماعی علم و فناوری: هر زبان علمی، پیش از آنکه ابزار انتقال دانش باشد، یک «قلمرو» است؛ گسترهٔ نفوذی که در آن، اندیشه تولید، داوری و بازتولید میشود. زبان فارسی در سدهٔ اخیر، با وجود غنای تاریخی و توان مفهومسازی بالا، در عرصهٔ تولید علم معاصر با محدودیت قلمرو روبهرو بوده است. در این میان، احیای نوشتار فارسی در تاجیکستان را نباید صرفاً اقدامی فا این وجود، ضروری است توجه شود که در مسیر «توسعه توانش بینالمللی دانش ایرانی»، موانع و متغیرهای مداخلهگری نظیر سیطرهٔ زبان انگلیسی بر علوم پایه و تجربی، نفوذ عمیق و ساختاری نظام دانشگاهی روسزبان در تاجیکستان، و همچنین ضرورت گذار از رویکردهای مرکزگرا به سمت تبیین متوازن منافع دوجانبه، باید بهطور واقعبینانهای مورد ارزیابی و التفات قرار گیرند.
زهرا سیفی