سرمایه‌گذاران فعال در حوزه هوش مصنوعی هشدار می‌دهند که ابزار‌های این فناوری می‌توانند در سال ۲۰۲۶ تغییرات محسوس و اجتناب‌ناپذیری در نیروی کار سازمانی ایجاد کنند.

به گزارش خبرنگار مهر؛ نگرانی درباره اثرگذاری هوش مصنوعی بر بازار کار، دیگر یک بحث نظری یا دغدغه‌ای مربوط به آینده دور نیست؛ هم‌زمان با سرعت گرفتن عرضه ابزار‌های جدید و وعده‌های پررنگ‌تر درباره اتوماسیون و افزایش کارایی، این نگرانی در میان کارکنان و کارفرمایان به شکل هم‌زمان در حال افزایش است.

گزارش‌های منتشر شده در واپسین روز‌های سال ۲۰۲۵، نشان می‌دهد که حتی سرمایه‌گذارانی که موتور تأمین مالی بخش قابل توجهی از نوآوری‌های هوش مصنوعی هستند، برای سال ۲۰۲۶ انتظار تغییرات ملموس در نیروی کار سازمانی دارند.

در این روایت، دو گزاره در کانون توجه قرار می‌گیرد. نخست، شواهدی که نشانوماسیون واقعی و بهانه‌سازی تفکیک قائل شد، چگونه می‌توان مسیر‌های ورود نیروی انسانی را حفظ نمود و چگونه می‌توان از ظرفیت افزایش بهره‌وری بدون فرسایش سرمایه اجتماعی استفاده کرد.

در نهایت، سال ۲۰۲۶ به احتمال زیاد سالی خواهد بود که سازمان‌ها در سطح گسترده‌تری ناچار می‌شوند درباره «ترکیب انسان و ماشین» تصمیم بگیرند. تصمیم‌هایی که اگر بدون شفافیت، بدون سرمایه‌گذاری بر مهارت‌آموزی و بدون سنجش‌پذیری اتخاذ شود، می‌تواند هزینه‌های اجتماعی بالایی داشته باشد؛ و اگر هوشمندانه و مسئولانه طراحی شود، ممکن است به جهشی در بهره‌وری و کیفیت کار بینجامد. این همان دوگانه‌ای است که از دل گفتگوی امروز بیرون می‌آید. آینده کار، نه با یک فناوری، بلکه با کیفیت حکمرانی بر آن تعیین می‌شود.