چهارراه تئاتر شهر تهران این روزها میزبان صحنههای خودجوش ایستادگی مردم است؛ ملتی که با اهتزاز دائمی پرچم ایران، مقاومت در برابر ابرظالمین را به جهانیان نشان میدهند.
خبرگزاری مهر – مجله مهر: بهار از راه رسیده است و درختان توت کمکم به بار نشستهاند. قطرات باران به صورتم میخورد و راهی چهارراهی میشوم که این روزها اسمش را «چهارراه جهاد» گذاشتهاند. داستان این چهارراه در مرکز شهر، از نهم فروردین با اراده افرادی که در سختترین روزهای وطن برای حفظ این خاک، مبعوث شدند شروع میشود. آنها با حرکتی نمادین، پرچم بزرگ ایران را آماده کردند تا پرچم را تا پایان جنگ بر افراشته نگه دارند، حتی اگر این جنگ ماهها و سالها طول بکشد. فقط به یک دلیل که ایای جان برای حفظ کیان خود بجنگند؟»
پیش از آنکه راهم را از سر بگیرم، یک بار دیگر به فریده خیره میشوم. در این زمانه غریب، چیزی جز آرامش، زیبایی و افتخار در او نمیبینم. گویی پس از تمام سختیهایی که سایه شوم جنگ برای این خاک با خود آورده است، روح تازهای به این شهر دمیده شده که نه در بنرها و پلاکاردها، که در دستان زنانی چون فریده جاری است. هرچه از آن صحنه شکوه اهتزاز پرچم دورتر میشوم، صدای شهید بهشتی را واضحتر میشنوم، به راستی که تنها زمانی این ملت سرپا نیستند که یا کشته شوند و یا زخم بخورند و الا هیچ قدرتی نمیتواند پشت ایرانیان را خم کند و به یقین که در این زمانه پرآشوب، امید به آیندهای درخشان در دستان ایرانیانی است که پرچم را در برابر همه باورهای دروغین این جهان سردرگم، بالا نگه میدارند، بالاتر از همیشه.