در حالی که تحلیلگران غربی با نگاهی محدود، تنها به دنبال رصد نشانههای فشار بر جمهوری اسلامی هستند، واقعیت میدانی حکایت از پدیدهای فراتر دارد.
یادداشت مهمان- فرهاد وفایی دانشیار مدیریت صنعتی دانشگاه کردستان و عضو شورای مرکزی کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران: در ادبیات استراتژیک، تفاوت میان «صبر در برابر فشار» و «تابآوری» (Resilience)، مرز میان بقا و شکوفایی است. در حالی که تحلیلگران غربی با نگاهی محدود، تنها به دنبال رصد نشانههای فشار بر جمهوری اسلامی هستند، واقعیت میدانی حکایت از پدیدهای فراتر دارد: ما شاهد ظهور یک «نظام تابآور» هستیم؛ نظامی که نه تنها در برابر تهاجمات ترکیبی صهیونیستی آمریکایی نمیشکند، بلکه با هر ضربه، ساختار خود را بازآرایی کرده و با توانمندیهای جدیدتر، از میان بحرانها عبورندی، بدون تکیه بر مغزهای متفکر داخلی و پیشرفتهای دانشبنیان، تنها یک شعار خواهد بود؛ اما امروز، دانش، برتریِ استراتژیک ایران در میدان است.
آنچه دشمن به اشتباه «شکست» میپندارد، در واقع مرحلهای از «تغییر شکل برای قدرت بیشتر» است. جمهوری اسلامی با تکیه بر پیوند مردم، پویایی اقتصاد، انسجام ساختار و بهویژه، قدرتِ علمی دانشگاهی، از یک نظام دفاعی به یک «قدرت منطقهای تابآور» تبدیل شده است. این نظام، نه تنها از بحرانها عبور میکند، بلکه با هر چالش، از دل خاکسترها، قدرتمندتر و هوشمندتر برخاسته و معادلات قدرت را در جهان بازتعریف خواهد کرد.
محسن صمیمی