باغ در تاریخ تمدن، بخشی از نظام معماری و زیباشناسی محسوب میشود. ایران بهعنوان یکی از خاستگاههای مهم باغسازی، نقش مؤثری در شکلگیری و گسترش الگوهای باغ ایرانی بر سایر تمدنها داشته است.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: باغ، در طول تاریخ تمدن، تنها فضایی برای کاشت درختان و گیاهان نبوده است. انسان از نخستین روزهای شکلگیری شهرها و حکومتها کوشیده است تصویری از آرامش، فراوانی و هماهنگی طبیعت را در محیط زندگی خود بازآفرینی کند. به همین دلیل، باغها در بسیاری از تمدنهای کهن فراتر از یک فضای سبز، به نمادی از قدرت، زیبایی، نظم و حتی جهانبینی تبدیل شدند. در میان نمونههای تاریخی، باغهای معلق بابل و باغهای ایرانی از برجستهترین آثاری هستند کهعت هستند؛ تلاشی که از باغهای افسانهای بابل آغاز شد، در پاسارگاد و باغهای تاریخی ایران به بلوغ رسید و سپس در گسترهای از اسپانیا تا هند گسترش یافت.
در روزگاری که شهرهای مدرن بیش از هر زمان دیگری با چالشهای زیستمحیطی روبهرو هستند، باغ ایرانی همچنان یادآور این حقیقت است که معماری میتواند نه در تقابل با طبیعت، بلکه در هماهنگی با آن شکل بگیرد؛ اندیشهای که قرنها پیش در دل فلات ایران متولد شد و بعدها به یکی از ماندگارترین زبانهای مشترک معماری جهان تبدیل شد.
زهرا اسكندری