اقتصاد ایران این روزها بیش از تورم و رکود، با یک بحران عمیق‌تر روبه‌روست؛ کوتاه‌شدن افق تصمیم‌گیری. در شرایطی که نااطمینانی سیاسی و اقتصادی هر روز بیشتر می‌شود، بسیاری از کسب‌وکارها دیگر نمی‌توانند حتی برای چند ماه آینده برنامه‌ریزی کنند. پروژه‌های توسعه‌ای متوقف شده، استخدام‌ها به تعویق افتاده و تمرکز مدیران از «رشد» به «بقا» تغییر کرده است. این همان وضعیتی است که نویسنده از آن به‌عنوان «اقتصاد بدون آینده» یاد می‌کند؛ اقتصادی که در آن سازمان‌ها آن‌قدر درگیر مدیریت بحران‌های روزمره می‌شوند که فرصت ساختن فردا را از دست می‌دهند. گزارش پیش‌رو تلاش می‌کند نشان دهد چگونه نااطمینانی به یک «مالیات پنهان» برای اقتصاد تبدیل شده؛ مالیاتی که نه در آمارهای رسمی دیده می‌شود و نه مستقیماً دریافت می‌شود، اما سرمایه‌گذاری، نوآوری و رشد بلندمدت را به‌تدریج فرسوده می‌کند. همچنین راهکارهایی برای بازگرداندن نگاه بلندمدت به اقتصاد و مدیریت بنگاه‌ها بررسی شده است. <!– –>