از هزاران سال پیش ایران مملو از اسطورههایی بوده که از دل فرهنگش برآمدهاند. بعضی از این اسطورهها با گذشت زمان کمرنگ شدهاند، با این حال جامعه ایران هنوز به یک الگوی خوب نیاز دارد.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه ایران نوشت: آدمهایی مثل پوریای ولی و غلامرضا تختی همیشه در یادها ماندهاند، چون فقط مدال نیاوردند، بلکه فراتر از ورزش، نماد شدند. اما در دنیای امروز شرایط به کلی تغییر کرده تا حدی که پدیده اسطوره دیگر معنای سابق خود را ندارد. مهدی طالبپور، استاد مدیریت ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد معتقد است امروز در ایران، یک ورزشکار برای اینکه تبدیل به اسطوره بشود، به عواملی مثل «جذاب بودن از بیرون»، «افتخارآفرینی»، «ساختارهایی که اسطوره میسازند» و «امید دادن به مردم» نیاز دارد. برای align:justify”>«کلیدیترین» مؤلفه در اسطورهسازی در ایران چیست؟
کلیدیترین مؤلفه در اسطورهسازی در ایران، «همذات پنداری اخلاقی و عاطفی» مردم با داستان زندگی یک ورزشکار است. مدال و رکورد، هرچند در میدان رقابت اهمیت زیادی دارند، اما در اسطورهسازی نقش تعیینکنندهای ایفا نمیکنند. آنچه یک قهرمان فنی را به اسطورهای فراگیر و ماندگار تبدیل میکند، احساسی است که در دل مردم شکل میگیرد؛ احساسی مبتنی بر این باور که او نیز مانند خودشان سختی کشیده، مغرور نشده، نسبت به مشکلات جامعه بیتفاوت نیست و در لحظههای حساس، غیرت و پهلوانیاش را به نمایش میگذارد. در ایران مردم پیش از آنکه به عضلات و مدالهای یک قهرمان توجه کنند، به قلب و منش او مینگرند.