هر قوم کهنسالی -که ایرانی یکی از آنهاست- از آنجا که مداومت تمدنی خود را نگاه داشته، رمزی در کارش است. این یک جوهره حیاتی است. چون نام دیگری نیست میتوانم آن را «فره نگهبان» یک قوم بخوانم.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: وقتی شرایط زیست سخت میشود، وقتی سرعت رخدادن پدیدهها اینقدر سریع است و ابعاد ماجرا اینقدر بزرگ، طبیعی است که افراد دچار این اندیشه بشوند که «چه کاری از دست من بر میآید؟» و مدام از خود بپرسند: «حالا باید چکار کنم؟» در این موارد راهی آرامکننده و اطمینان بخش نگاه به آن چیزی است که بزرگان و پیشینیان تجربه کرده و به آن عمل کردهاند. بررسی رفتار بزرگانی فرهنگ و ادب و سیاست و اجتماع، نخست راغدار مسیری که راه امروز و آینده ما را روشن خواهند کرد. هرچند دورافتادن و ناشناختن و فراموشی این ثروت ما را دچار عارضهای از نادانی و کاهلی کرده است، تلاش برای آگاهی و دانستن و شناختن آنها میتواند به ما بگوید که این مسیر دشوار و پیچدرپیچ را چگونه میتوان طی کرد؛ و به حکم آنچه حکیم طوس میگوید که «آزاد را کاهلی بنده کرد» این تلاش و پویایی و آگاهی، لازمه آزادگی و سربلندی است، و این شیوه همیشه تاریخ ایران است.
طاهره تهرانی