الشتر- در روزهای جنگ تحمیلی رمضان دبیرستان نمونه دولتی نور، با همت معلمان و دانشآموزانش، به موکبی از جنس خدمت تبدیل شد؛ جایی که درس همراهی نه در کتابها، بلکه در میدان عمل آموخته میشد.
خبرگزاری مهر- گروه استانها: تاریخ، همیشه در میدانهای جنگ نوشته نمیشود. گاهی در کلاسهای درس، در حیاطهای مدرسه،در نگاه معلمی که تصمیم میگیرد و فقط «درس» نمیدهد.
در روزگار بحران، کارکرد نهادها تغییر میکند. مدرسه دیگر فقط محل آموزش نیست، بلکه به پناهگاه، به تکیهگاه، و گاهی به «میدان» تبدیل میشود.
در چنین بزنگاههایی است که تفاوت میان «شغل» و «رسالت» آشکار میشود. و این روایت، دقیقاً از همین نقطه آغاز میشود.
مدرسهای که نقش خود را بازتعریف کرد
دبیرستان نور، در این مسیر، نشان داد که مدرسه میتواند فراتر از یک نهاد آموزشی باشد.
این تجربه، چند درس مهم داشت؛ اول اینکه بحران، میتواند فرصت باشد. دوم اینکه آموزش، فقط در کلاس اتفاق نمیافتد. و در نهایت اینکه معلم، میتواند مسیر یک جامعه را تغییر دهد.
این روایت، فقط درباره یک مدرسه نیست. درباره یک نگاه است… نگاهی که باور دارد: در سختترین شرایط، میتوان روشن ماند.
موکب دبیرستان نور، شاید در ظاهر یک اقدام ساده بود، اما در عمق، روایتی از ایثار، تعهد، و ایمان به انسان بود… و این همان نوری است که حتی در دل جنگ تحمیلی دشمن صهیونی آمریکایی، خاموش نشد.