
روایتی از حضور تاریخی ایرانیان در چهلم رهبر شهید انقلاب که داغ این مردم روز به روز تازهتر میشود و به راستی که این مردم کشور دوست ترین مردم جهانند.
خبرگزاری مهر – مجله مهر: چشمانم را به صفحه تلویزیون میدوزم، خبرها پشت سرهم ذهنم را مورد هدف خود قرار میدهند؛ از آتش بس تا نقض آن، مذاکرات و شروطش و صحبتهای مختلف کارشناسان و تحلیلگران که هرکدام نظرات متفاوتی درباره شرایط موجود دارند. صدای گوینده خبر که مسیرهای عزاداری را برای چهلم رهبر شهید انقلاب اسلامی در تهران اعلام میکند، من را از افکارم بیرون میکشد.
به آرامی با خودم میگویم: «حالا دقیقا چهل روز است که سایه در برابر ابرقدرتان متوحش، بخشید و به راستی که این مردم در هنگام سختی مبعوث شدند تا اجازه ندهند قطرهای از خون شهدا پایمال شود.

درهمین حین صدای اعلان تلفن همراهم من را از تماشای این دریای غرور فارغ میسازد. پیامی از یک بیت شعر است« چقدر جای تو خالی است ای نوید بهار، بیا ببین که چه اندوهگین رسیده بهار…» شعر را زیرلب میخوانم و چشمانم برروی پرچم بزرگ ایرانمان خیره میماند و با خود زمزمه میکنم: «به راستی که این مردم کشور دوست ترین مردم جهانند.»
