گزارش نخستین «موسسه امنیت هوش مصنوعی» بریتانیا (AISI) نشان می‌دهد که هوش مصنوعی دیگر فقط ابزار کاری نیست؛ از هر سه بزرگسال بریتانیایی، یک نفر اکنون از چت‌بات‌ها و دستیار‌های صوتی برای دریافت حمایت عاطفی و تعامل اجتماعی استفاده می‌کند و یک نفر از هر ۲۵ نفر روزانه با این ابزار‌ها گفت‌و‌گو یا مشاوره روانی می‌کند؛ پدیده‌ای که همزمان با رشد خیره‌کننده توانمندی‌های فنی هوش مصنوعی، نگرانی‌هایی جدی درباره وابستگی عاطفی، از دست رفتن کنترل انسانی و پیامد‌های امنیتی به همراه دارد. 
هوش مصنوعی در دهه اخیر مسیری را طی کرده که آن را از یک فناوری تخصصی و محدود به حوزه‌های مهندسی و پردازش داده، به پدیده‌ای فراگیر در زندگی روزمره انسان‌ها تبدیل کرده است. این فناوری که در ابتدا با هدف افزایش سرعت، دقت و بهره‌وری طراحی شده بود، امروز در موقعیتی قرار گرفته که نه‌تنها در تصمیم‌گیری‌های مهم اقتصادی، علمی و امنیتی نقش‌آفرینی می‌کند، بلکه به‌تدرین همه، گزارش مذکور به مساله بیکاری ناشی از جایگزینی نیروی انسانی با هوش مصنوعی در کوتاه‌مدت اشاره‌ای نکرده و همچنین اثرات زیست‌محیطی مصرف عظیم منابع محاسباتی را بررسی نکرده است. نویسندگان گزارش می‌گویند تمرکز آنها بر پیامد‌های اجتماعی که ارتباط مستقیم با توانمندی‌های هوش مصنوعی دارند، بوده است و آثار اقتصادی یا محیط‌زیستی مرکز توجه آنها نیست. با این حال تنها ساعاتی پیش از انتشار گزارش AISI، یک مطالعه داوری‌شده علمی هشدار داد که اثرات زیست‌محیطی هوش مصنوعی ممکن است بیش از برآورد‌های قبلی باشد و خواستار شفافیت بیشتر شرکت‌های بزرگ فناوری در ارایه داده‌های مربوط به مصرف انرژی و منابع شد. دولت بریتانیا اعلام کرده است که یافته‌های موسسه امنیت هوش مصنوعی نقش مهمی در سیاست‌گذاری‌های آینده خواهد داشت و به شرکت‌ها در برطرف کردن مشکلات احتمالی پیش از عرضه عمومی و مشکل‌ساز شدن آنها در ابعاد گسترده، کمک می‌کند.